De originele legende gaat als volgt…

DE NAAKTE WAARHEID

Volgens een legende uit de 19e eeuw ontmoette de Waarheid en de Leugen elkaar op een dag.

De Leugen zei tegen de Waarheid: “Het is een prachtige dag vandaag”!

De Waarheid keek omhoog naar de hemel en zuchtte, want de dag was werkelijk prachtig. Ze brachten veel tijd samen door die dag.

Uiteindelijk kwamen ze bij een waterput. De Leugen nodigde de Waarheid uit. “Kom, het water is erg lekker, laten we samen een bad nemen!” De waarheid, vertrouwde het niet helemaal, testte het water en ontdekte dat het inderdaad heel lekker was. Ze ontdeden zich van hun kledij en begonnen zich te baden.

Plots vloog de Leugen uit het water, trok de kleren van de Waarheid aan en rende weg.

De woedende Waarheid kwam uit de put en holde overal heen om de Leugen te vinden om haar kleren terug te halen.

De mensen, die de Waarheid naakt zagen, wendde hun blik af, met schaamte, minachting en woede.

De arme Waarheid keerde terug naar de put en verdween voor altijd, zich daarin verstoppend. Zich schamend voor haar onbedekte naaktheid.

Sindsdien reist de Leugen de wereld rond, verkleed als de waarheid. Weinigen valt het op, omdat de meesten onder ons geen enkele wens hebben om de naakte Waarheid te ontmoeten.

Mijn inspiratie leest als volgt:

De Waarheid verloor haar moed en liet zich zakken
het troostende water in, het zwarte gat tegemoet.
En terwijl zij zichzelf bedekte, gaf zij zich over
aan hetgeen haar omvatte, het Donker.

Het Donker sprak:
Dat zelfs de Waarheid hier kan geraken
is de Waarheid ten voeten uit.
Zij die zichzelf binnenste buiten keert
en zo nog dieper leert ervaren,
Zelf nog vollediger omvat.
De Waarheid die herinnert en weet
dat Eenheid in zichzelf blijft vallen
dat Volledigheid in Zelf aanwezig is en
dat Liefde alles omvat.

Het Donker zette de Waarheid terug in haar kwetsbare kracht.
Want de Waarheid had ondanks haar argwaan
de sprong in het water genomen met de Leugen.
Uitgaande van haar eigen Natuur
haar pure wezen als vertrekpunt.
Zich door haar onschuld liet leiden om het Leven te leven.
En wanneer haar naaktheid werd aanschouwd door de mensen
zo door de spiegel werd geconfronteerd met ongemak.

Het Donker herinnerde de Waarheid aan wie zij Is.
Waar haar naaktheid voor staat
Wat haar Volledigheid omhoog brengt
Waar zij toe Dient
Waarom zij Doet wat zij Doet
En daardoor Geeft wat zij Geeft.

Het Donker liet de Waarheid voelen…
Hoe een verdiepende ademhaling, de cellen opent,
Hoe een geopende Stem, de boodschap verzend en deelt
En hoe een belichaamde aanraking de betekenis kan laten landen.
Het Donker leerde haar, haar wezen wederom volledig te omvatten.

En toen de Waarheid haar Licht weer durfde te Zijn,
wist zij uit de put te komen en snelde zich naar boven.
Vage schimmen doemde op en zonder aarzeling ging zij ze tegemoet
want ze wist wie het waren, de mensen.
Ze hadden haar geroepen, ze hadden naar haar gevraagd.
Ze had hen zelfs vanuit onderin het Donker in de verte gehoord:
Waarheid! Waarheid! Ben je daar?!

Beetje bij beetje en met steeds grotere getalen,
hadden de mensen zich verzameld en stonden zij haar op te wachten.
Toen zij hoorde dat zij omhoog kwam, was er een feest ontstaan.
De mensen hadden een vuur ontstoken en zij stonden daar met bloemen,
met eten en open armen.
Om de Waarheid welkom te heten en warmte te schenken
Na haar aanwezigheid in de put, vindend naar zichzelf.

Ze zaten bij het vuur, de Waarheid en de mensen.
Zij was nog steeds naakt, het deerde niemand iets.
De mensen waren te geraakt, te opgetogen, vol ontzag
van hun menselijke vermogen en de kracht van Zelf.

De Waarheid vertelde de mensen dat Donker haar had laten herinneren.
Haar eigen Weten en over de naaktheid van Volledigheid.
Dat je lichaam, je menselijkheid, je Liefde in essentie onschuldig is.
En hoe de mensen zich hadden laten vergissen door de Leugen
die hen had wijsgemaakt, jezelf te moeten bedekken.
Je Zelf te moeten mantelen, om jou en de ander te beschermen.
En dat juist die schijnveilige bescherming
je kwetsbaar maakt voor hetgeen wat door bedekking bezoedeld raakt
En zo vatbaar wordt voor o.a. schaamte, minachting en woede.

De Waarheid, nodigde de mensen uit in de ervaring…
Van hoe wij geboren worden, naakt
Hoe het is om met liefde te delen, naakt
Hoe het is om met liefde te ontvangen, naakt
Hoe het voelt als je volledig gezien wordt, naakt
Hoe het voelt om een ander volledig te zien, naakt
Hoe het is om vanuit inspiratie te creëren, naakt
Hoe het is om jouw geïnspireerde creatie te delen, naakt
Van hoe wij heengaan, naakt.

De Waarheid deelde met de mensen
Dat ieder van ons, haar bij zich draagt.
En dat Zij, de Waarheid, niks anders laat zien
dan de spiegel van hun Kern en verbinding met Volledigheid.

Dat zij hun Innerlijke Waarheid verstaan…
Niet door meningen of je gulzigheid achterna te gaan,
maar sensaties volledig binnen te laten komen, te laten stromen en te ervaren.
De Waarheid leerde de mensen over de volledige ademhaling,
de afgemaakte beweging, het volle geluid en de voedende aanraking.

Aan het eind vroeg de Waarheid aan de mensen
dat wanneer de Leugen zichzelf langzaam zou ontmantelen,
doordat de stof waarvan de kleren gemaakt waren verslijten en vergaan,
hem tegemoet te treden.
Zodat ook hij zich zou herinneren, wie Hij in Wezen is.

Dat zouden ze doen.
Herinnert aan hun eigen onschuld en daarmee die van de Leugen,
zouden de Mensen de Leugen begroeten.
Want of de Leugen nou wil of niet,
vroeg of laat komt ook deze, altijd boven water.

30 november 2022

• het niet alleen maar gaat om het wakker worden, maar vooral ook hoe we hierop reageren. Stay Cool is een deel van de remedie. Je bent wakker, so be it. You`ll survive. Ik sta vaak verbaasd van hoe productief ik kan zijn na een gebroken nacht en goed werk aflever.
• je beter uit je bed kan stappen i.p.v. gefrustreerd proberen in slaap te vallen. Jezelf in slaap duwen heeft een averechts effect, want juist door stress ben je wakker geworden. Door even op een rustige manier iets anders te doen, wordt je vanzelf weer moe genoeg om in slaap te vallen. Schoonmaken, schrijven, kleine huisklusjes die steeds blijven liggen zijn dingen die mij helpen.
• zachte bewegingen en stretchen je focus van het denken af kan halen, je lichaam weet wat het nodig heeft om tot rust te komen.
• een boek lezen ook je gedachtes helpt verschuiven. Neem een tekst die je voldoende interessant vindt, zonder helemaal aroused te raken door de tekst die je leest. Je lichaam maakt geen verschil tussen real life en fictie, het zet steeds dezelfde cyclus in en je doel is om rustig te worden.
• rustige muziek ook fijn kan zijn. Ook hierbij geldt weer: geen muziek waar je helemaal blij van wordt of je hoofd allemaal verhaal lijnen uitzet (of gebeurt dat alleen bij mij?), maar zachte piano of andere muziek waar je geen emotionele arousal bij ervaart.
• het helpt om je voor te nemen – ondanks het in de nacht wakker worden – een goeie dag te hebben. Spreek het hardop/fluisterend of in je hoofd uit, bijv.: ‘Ondanks dat ik nu wakker ben, kan ik morgen de dingen volbrengen die ik mezelf heb voorgenomen en geven wat ik op dat moment heb en dat is precies goed zoals het dan is. Ik gun mezelf de tijd om te checken of alles klopt voordat ik iets afrond en besteed extra aandacht aan zelfzorg, zodat ik zo goed als mogelijk kan doen wat ik doe.’ Gebruik je eigen woorden die voor jou kloppen.
• de nacht de beste oefentijd is voor meditatie. Door de donkerte maakt je lichaam van nature andere stoffen (o.a. melatonine) aan, waardoor het makkelijker is om in een diepe ontspanning te komen. Ja, ook als je malend wakker wordt.
• je via je adem je zenuwstelsel weer in rust kan brengen. Merk op hoe je adem je lichaam beweegt, zonder deze te veranderen. Volg gewoon. Deze tip werkt vooral als je ervaring hebt met bijvoorbeeld meditatie.
• de nacht überhaupt een bijzonder en fijn moment kan zijn om wakker te zijn. Met een kop kamille thee kan ik me er best aan overgeven (,om zo de moeheid weer toe te laten).
• van je afschrijven heel fijn kan zijn. Schrijf op wat je nog wilt onthouden of morgen gaat doen. Of, ga freeflowen. Wellicht dat de nacht je nog (onbewuste) inspiratie kan geven.
• zo logisch maar toch: je telefoon checken echt onnodig is en een averechts effect heeft.

Wat helpt jou als je ’s nachts wakker wordt?

Ik heb geleerd dat er een verschil is tussen streng zijn voor jezelf en weten dat je meer kan dan wat je laat zien. In de eerste versie voelt je persoonlijke reflectie als een duw, terug in de hoek. En in de tweede vorm wordt je uitgenodigd buiten je eigen comfortzone, in jezelf.

Dat weten, dat je meer kan en dat willen laten zien, is geen duw terug in de hoek. Maar een uitnodiging om je potentieel nog meer te beleven en delen, met vallen en opstaan. En dat betekent soms overgeven aan besef, aan ongemak.

En in die momenten van ongemak gebeurt het dat anderen soms de behoefte hebben om ons gerust te stellen of onvolledig zijn in hun feedback, terwijl: dat is zo onnodig!

Kun je er ook gewoon even zijn? Kun je even aanschouwen dat iemand zich realiseert dat hij/zij tot meer in staat is, dan hij/zij tot nu toe heeft laten zien? Dat het oké is om daar ongemak in te ervaren, dat iemand zich misschien in bochten heeft gewrongen om uit de verf te komen en dat dat wellicht onnodig of misschien zelfs mislukt is. Dat dat even rauw is…en oké. En dat met die rauwheid samen zijn, ruimte ontstaat voor de upgrade.

Voor een upgrade is een gevoel van veiligheid nodig, veiligheid is een ervaring in het onbewuste deel van ons systeem. Het deel dat handelt vanuit een automatisme om zichzelf continu een gevoel van veiligheid te geven. Ik zeg expres een ‘een gevoel van’, want dat iemand onveiligheid ervaart hoeft niet te betekenen dat er daadwerkelijke onveiligheid is. Het systeem mag weer herinneren, dat leren en leven samengaat met fouten maken, oefenen en volledig gezien worden, zodat het in die ervaring gaat ontspannen.

Dat is, wanneer we mogen ervaren dat…

• we onze zaken weer op orde mogen brengen;
• ons best doen een averechts effect heeft als dat betekent dat je op je tenen loopt;
• ons best doen een averechts effect heeft omdat we eigenlijk goed zijn in iets anders;
• ons best doen betekent dat we onvolledig zijn geweest naar onszelf (en daarmee naar een ander);
• we ons groter hebben gehouden dan we eigenlijk (op dit moment) kunnen dragen;
• …You name it.

Een ander comfortabel laten voelen met de eigen echt leerprocessen, vraagt maar één belangrijk ding van jou: ben jij comfortabel met je eigen echte leerprocessen? Ben jij comfortabel bij echt oncomfortabel zijn?

Rare vraag wellicht, waarschijnlijk wel. Grote kans dat jij via dit netwerk op dit moment aan het internet surfen bent en dit bericht tegenkomt. En wanneer het Wifi signaal wegvalt, zal het niet zo zijn dat je niet meer in Wifi gelooft. Soms is de verbinding beter en soms moeten we wat knopjes indrukken om die verbinding weer te herstellen. Je gelooft erin, omdat je het simpelweg ervaart en er profijt van hebt. Ondanks dat wij het signaal niet met onze menselijke zintuigen kunnen ervaren weten we, dat we via bepaalde golven toegang hebben tot informatie die van een compleet andere plek komt dan waar jij jezelf nu ervaart.

Nu, kun jij je voorstellen dat er zo ook een ander Netwerk is, een veld van energie? Een veld wat een onzichtbaar Wifi of elk ander aangelegd netwerk overstijgt? Een veld wat niet is ontwikkeld en aangelegd met de menselijke hand?  Waar wij allemaal en alles om ons heen, onderdeel van zijn? En wat invloed heeft op alles wat wij wel kunnen ervaren? Of jij dit nou (on)bewust op dit moment kan ervaren, of niet?

Dat door de informatie waar wij toegang toe hebben en open voor staan, ons wereldbeeld aanvaardbaar en daardoor (op termijn) ervaarbaar wordt? Dat wanneer wij ons gaan openstellen voor wat de wetenschap nu ook erkent, namelijk dat we letterlijk interconnected zijn? Dat het internet slechts een peulenschil is van alle informatie-uitwisselingen en verbindingen die daadwerkelijk plaatsvinden? Hier, nu, op dit moment? Zonder dat jij dat dus bewust hoeft te ervaren? Zonder dat jij daar iets actief voor hoeft te doen?

Dit Weten vind ik adembenemend onbeschrijflijk en verschrikkelijk spannend at the same time. De momenten dat ik mij eraan overgeef, wordt ik overweldigd door de overvloed die al Is en (soms) de onkunde hoe ermee om te gaan.

En een deel daarvan wordt veroorzaakt doordat ik er onvolledig over communiceer, naar mezelf en daarmee naar mijn omgeving. Terwijl volledigheid toegang geeft tot alles wat ik jou kan geven. Onbewust wil ik soms (lees: vaak ;)) toch meegaan in dat wat ik kan aantonen en wat toegankelijk is voor de mainstream. Maar oh wat ben ik dankbaar voor de tijd waarin wij leven, waarin Wetenschap en Wijsheid samenkomen!

In de woorden van Joe Dispenza:

‘The field around your body is who you really are. When you are functioning under the hormones of stress, you are more particle and less energy. You are more matter and less wave. That is the function of what those hormones do. We become materialists and we define reality with our senses.

So when you start putting your attention around your body, that space that field around your body is consciousness. That is who we really are. The moment you put your awareness on that consciousness, on that space, something amazing happens. The brain gets very orderly and you are no longer using the brain to change the brain. You are no longer using the ego to change the brain. You are using Consciousness to change the program, the ego. Because This is you.’

It follows its Natural flow.
Of creating, growing, expanding, giving, receiving, digesting and cleaning, to slowing down and resting.
To rejuvinate for another cycle to follow.
It is being Love in its simplest form, without having the need of return
Because It experiences All as One.
Being ultimate, blissful of knowlegde and wisdom in its most purest form.
Nature just does what Nature Is.

If you, we would follow Its example,
How would you (not) do?
What would you (not) be?

What would be your next step while non doing?
How would It happen through you?

You, Me, We are Nature

Bijgaande afbeelding stelt een continuüm voor met aan de linker kant ‘contractie en aan de rechterkant ‘uitbreiding’. Dit simplistische beeld is een weergave van hoe ik contact met mezelf en elkander ervaar. Voor mij is deze afbeelding een uitnodiging om steeds eerlijk en volledig te zijn naar mezelf en daarmee naar mijn omgeving.

Note: in dit artikel schrijf ik over linkse en rechtse gevoelens/gedragingen/emoties/etc., puur refererend naar bovenstaand beeld van continuüm.

Ieder van ons beweegt voortdurende op en neer op dit continuüm, waaruit het gedrag voortkomt wat wij laten zien aan onszelf en onze omgeving. Op de lijn zijn alle denkbare emoties, gedragingen, en andere ervaringen die ons mens maken mogelijk. Bijna niemand zit continu aan de rechterkant en dat is oké, dat is onderdeel van leven. Wat dit beeld voor mij helder maakt is dat alle gevoelens, sensaties en ervaringen met elkaar in contact staan. Het een bestaat niet zonder het ander en we hebben dus ook alle ervaringen nodig om een richting te kiezen.

We zijn geneigd om zoveel mogelijk rechts te willen leven, terwijl we de linkerkant eigenlijk (zoveel mogelijk) willen negeren. Of wanneer we linkse gevoelens ervaren, proberen we zo snel mogelijk naar rechts te bewegen. Vanuit een weerstand tegen gevoelens in tekort, proberen we bij wijze van spreken te ‘springen’ van links naar rechts, ipv ernaartoe te bewegen.

Ernaartoe bewegen is niet iets wat we doen, maar meer iets wat gebeurt door erkenning van de huidige situatie. Accepteren dat je moe, boos, angst, verdrietig, jaloers of welk ander gevoel dan ook bent wat je niet hebt geleerd bewust te ervaren, geeft ruimte voor een gezonde  ervaring en wanneer nodig ontlading waardoor een volgend antwoord als vanzelf opkomt.

Een voorbeeld van bewegen op de continuüm is bijvoorbeeld wanneer we het spannend vinden om iets te delen of presenteren. Wanneer we onszelf geen toestemming geven om deze gevoelens van angst te ervaren zijn er verschillende dingen die kunnen gebeuren. We doen we het niet, stellen uit, blijven te lang hangen in het perfectioneren van iets, etc. Of we doen het wel, maar met dichtgeknepen keel, zweet op ons voorhoofd en zijn we in een situatie die zo snel mogelijk moet aflopen. Wanneer we onszelf toestemming zouden geven om de spanning te ervaren, is er ruimte om…

• te ervaren en bedenken wat het zo spannend maakt,
• de gedachtes te observeren,
• hulp te vragen,
• rationeel te denken (en een strategie/plan bedenken),
• met de situatie om te gaan, zonder dat je overrompeld wordt,
• waardering voor je gewenste bijdrage te kijken,
• oke zijn met alle dingen waarvan je vindt dat ze beter moeten,
• gedaan ‘goed genoeg’ te vinden,
• etc.

Een belangrijk punt in het kunnen erkennen van linkse gevoelens is een gevoel van veiligheid: mag ik nu ervaren wat ik voel? En precies dat is vaak het punt wat aandacht vraagt. Doordat we dat in veel situaties niet hebben geleerd, worden situaties, gevoelens en gedragingen niet geuit en opgestapeld waardoor het systeem (wij als mens) steeds grotere tekorten gaan ervaren, of (het gevoel hebben) uit elkaar (te) barsten.

En dan is er nog het aspect dat wat voor onszelf geldt, geldt ook voor de ander. De ander beweegt ook continu op deze lijn en raakt iets in ons systeem, de ene of de andere kant op.

Om een ander van de ene naar de andere kant te laten bewegen, kunnen wij veiligheid bieden waarin de ander kan ontspannen en ruimte maken voor het antwoord om naar de andere kant te bewegen. Dat is, wanneer wij onszelf veilig voelen en/of onze eigen linkse gevoelens kunnen ervaren en tegelijkertijd de ander kunnen blijven erkennen.

Een gevoel van veiligheid heeft o.a. te maken met containment, waarmee wordt bedoeld dat we onze ervaringen kunnen containen, omvatten. Daarover later meer.

Voordat er gedachten zijn, hebben we gevoelens.

Voordat er gevoelens zijn, ervaren we sensaties.

En je sensaties zijn onderdeel van je Felt Sense en Intuïtie

Lieve, hierbij een uitnodiging: ga lopen. En laat je leiden door de sensaties.  Zonder doel, bedachte richting of wat dan ook. Gewoon gaan, voet voor voet. In plaats van vooraf een route uit te stippelen of te weten welk rondje je nu (voor de zoveelste keer) gaat lopen, laat je systeem door – bewust aandacht te besteden aan je sensaties – bepalen in welke richting je gaat.

Ik kan en ga je niet vertellen welke aanwijzingen je moet volgen, omdat ik het niet weet. Jouw systeem spreekt een eigen taal die jij snapt zonder te denken, maar door gewaar te worden van de kriebels, richtingen, duwtjes, voorkeursrichtingen in elk nieuw moment. Je weet gewoon: daar wil ik naartoe. En als je daar bent, ervaar en weet je de volgende stap en richting, maar pas als je daar bent aangekomen. Op elk (kruis)punt, check je opnieuw de mogelijke richtingen om te weten  waar je systeem naartoe wilt.

Dus veel plezier! Trust me, zo simpel en fijn.

Intuïtie Inspiratie #1 Denk je: maar ik heb helemaal geen richtingsgevoel? Komt goed. Dat dácht ik ook, maar Intuïtie werkt anders. Wanneer ik bijvoorbeeld zeg tegen mijn systeem ‘breng me naar huis’, word ik zo naar mijn voordeur geleid.

Wanneer ik de weg weer begin te herkennen, is het een (kleine) uitdaging om mijn sensaties te blijven volgen i.p.v. mijn hoofd de verdere route te laten bepalen. Wanneer ik blijf volgen, kom ik namelijk ook thuis, maar dan via nieuwe wegen of plekken die me inspireren of inzicht geven.

Intuïtie Inspiratie #2 Denk je ‘Oh maar daar heb ik heel veel tijd voor nodig’. Nope: Mijn systeem leidt me naar huis, als het tijd is om naar huis te gaan. En vaak dus via andere wegen dan de geijkte die ik al ken. Dat kan binnen een half uur, langer of zelfs korter. Soms neem ik mezelf voor om max een uurtje te gaan wandelen op mijn sensaties (intuïtie) te wandelen en binnen deze tijd sta ik dan ook weer netjes voor mijn deur.

Intuïtie Inspiratie #3 Je hoofd denkt vaak in handig/niet handig, mooi/niet mooi. Intuïtie werkt echter anders en weet verder dan onze visuele zintuigen. Vertrouw je lichamelijke sensaties, soms helpt het om je ogen even te sluiten.

Intuïtie Inspiratie #4 Geen of onheldere signalen? Kies dan met je hoofd en ga weer verder, het wordt vanzelf meer helder. Soms zelfs als je de gekozen richting inslaat dan merk je ‘dit klopt (niet)’…

Vertrouwen op je sensaties of intuïtie kan een uitdaging zijn, als je veel in je hoofd zit of hebt gezeten. Een disconnectie tussen denken en voelen is minder erg als we onszelf toestemming geven en er lichter aan tillen.

Vaak vinden we dat het gelijk goed moet gaan of dat we gelijk moeten voelen wat klopt. Maar soms heeft het hoofd wat tijd en ruimte nodig om uit te blazen. En dat is allemaal oké, het was immers om een reden, namelijk dat het een gevoel van veiligheid geeft om op je hoofd te vertrouwen.

Geef jezelf de tijd, ruimte en toestemming om even niet te kunnen voelen. En met de toestemming komt ruimte en in die ruimte ervaar je herstel van contact met je intuïtie. Ervaren, omdat contact er altijd Is. Wellicht schiet je nog 10 keer in je hoofd en dat is oké.

Intuïtie Inspiratie #5 Uit bovenstaande Inspiratie/tip vloeit heel logisch de volgende naar buiten namelijk dat  Intuïtie er altijd is, ook als je heel lang niet geluisterd hebt.

Just because you have not been listening, doesn’t mean It has not been broadcasting – Hicks

Onder de geluiden van onze Monkey Mind die overal naartoe schiet, de normen en waarden vanuit de maatschappij, de goede bedoelingen van onze omgeving, is er een zachtere Aanwezig waarin onze eigen waarheid en route hoor- en voelbaar wordt. Gun jij jezelf om deze weer te (leren) verstaan?

Intuïtie Inspiratie #6 Tijd in de ochtend? Perfect moment voor een (korte) Intuïtie wandeling, Maak gebruik van deze periode waarin je brein nog niet alles bepaalt en je je makkelijker laat meevoeren. Wel opletten voor alle andere vroege studie/werk vogels in hun auto’s of op hun fietsen 😉

Intuitie Inspiratie #7 Je onthoudt wat je moet weten, dit vond ik een wonderlijke ervaring. Terwijl ik anders dingen gelijk vergeet wanneer ik onderweg ben, kost het mij geen enkele moeite alle belangrijke dingen die ik tijdens een Intuïtie wandeling heb gezien of ervaren, bij thuiskomst op te schrijven.

Intuïtie Inspiratie #8 Loop je vast in jezelf, met je werkzaamheden of in een andere situaties? Ga intuïtief wandelen.

Als ik blijf kijken Zoals ik altijd heb gekeken
Blijf ik denken Zoals ik altijd dacht
Als ik blijf denken Zoals ik altijd heb gedacht
Blijf ik geloven Wat ik altijd heb geloofd
Als ik blijf geloven Wat ik altijd heb geloofd
Blijf ik doen Zoals ik altijd heb gedaan

Als ik blijf doen Zoals ik altijd heb gedaan
Blijft mij overkomen Wat mij altijd overkomt
Maar als ik mijn ogen sluit En goed kijk naar binnen
Dan kom ik deze cirkel uit En kan ik steeds opnieuw beginnen
Als je doet wat je altijd deed Krijg je wat je altijd kreeg

-Albert Einstein-

Intuitie Inspiratie #9 Laat los om te weten hoe je eindstation eruit ziet. Als je in de richting gaat van waar je naartoe wilt en denkt te weten wat de volgende richting is, volgt op een kruispunt de volgende stap die je in een hele andere richting kan sturen, mits je het toelaat. Dit inzicht ging voor mij over loslaten en vertrouwen. Weten wat je wilt ervaren betekent niet perse dat je hoofd weet hoe dat gevoel eruit ziet. Volg het gevoel van je grootste ‘JA én laat daarvoor het perfecte plaatje los en laat je meevoeren naar een veel grotere mogelijkheid. Intuïtie gaat verder dan denken te weten waar jij naartoe wilt. Het heeft een groter perspectief dan het beeld wat jij (onbewust) hebt overgenomen van iemand anders, die het weer (onbewust) heeft overgenomen van een ander. Er is geen logica, of juist wel, maar die snap je pas als je bent, waar je bent.

Danielle LaPorte zegt gerelateerd hieraan in haar werk van Desire Mapping, dat wij (vaak) doelen nastreven buiten onszelf met vastomlijnde ideeën hoe die eruit zien. Zoals een bepaald soort droomhuis, droombaan of iets anders specifieks waar we continu naar onderweg zijn. Maar niet dat huis of die baan gaan jou vervullen, maar de erkenning dat er maar één reden is dat je weet dat je dat huis of die baan wilt. Namelijk het gevoel dat het je geeft. En de enige reden dat je het gevoel kan ervaren is omdat je het al kent. En de enige reden dat je het al kent, is omdat je het eerder ervaren hebt en een vonkje  van dat gevoel is nog steeds in jouw aanwezig, altijd! Het is aan ons om dat vonkje weer harder aan te zetten. ‘ It is not about the form, it’s the feeling. ‘

Op deze foto was ik ongeveer 9 en net klaar met mijn performance als Alanis Morisette met Ironic, headbangend en al.

En ik was kei trots, vond mezelf mega cool en was helemaal in mijn element geweest. Ik heb deze performance ook op Kinderdorp (een huttenbouwen, zomers speelveld in Bennekom) gedaan en al moesten kinderen toen erg lachen, ik vond mezelf nog steeds The Bomb. Ergens – along the way – is zij – deze performer – naar binnen gekeerd. En oh, wat een uitnodiging ervaar ik om de reis terug te maken naar die innerlijke wijsneus en levensgenieter!

Ergens voor staan, is spannend! Het vraagt ons om kwetsbaar te zijn naar onszelf en dit durven delen met onze omgeving. Het vraagt je om zowel met je hoofd als ook met je hart te ervaren. En daarvoor hebben we af te dalen, te voelen, waar we wellicht graag van weg willen blijven. En toch, is de connectie maken een uitnodiging naar je persoonlijke kracht. Want juist in de verbinding van beide, is onze stevigheid aanwezig!

Op Facebook: Ik kijk naar de foto’s die voorbij komen, genomen op een festival waar ik bij had kunnen zijn. Was het niet, dat ik had besloten een andere weg te gaan. En al voelt de weg nog steeds als kloppend, er wordt iets anders, een gemis, voelbaar.

In eerste instantie, voel ik een opluchting, blij om er niet bij te zijn geweest. Een gevoel van angst voor overvloedige mogelijkheid van mezelf binnenste buiten keren komt omhoog. En met deze bewustwording, wordt het verdriet voelbaar. Het verdriet dat ik er niet bij wilde zijn, omdat het te spannend voelt om jezelf te laten zien, echt te laten zien. En over te geven, aan jezelf, in zichtbaarheid van een menselijk ander.

En in die angst, in het toelaten van die angst is zo’n kracht voelbaar, die ik heb leren benoemen en ervaren als verlangen.

Verlangen, oh wat een heerlijk woord!

Wist je, dat 70% van de Nederlanders burn-out klachten ervaart? Hoe is dat mogelijk in een land met zoveel rijkdom?! Mijn inziens zijn we in een tijd (gekomen) waar alleen het handelen geen voldoening meer brengt. Geld, diploma’s, een huis, het volgen van de maatschappelijke normen en waarden, geven niet meer genoeg input om een werk- of studiedag ‘te draaien’.

Wij mensen zijn meer dan machines en dat weten we, maar leven we het ook?!

Onze hoge mate van welvaart geeft ruimte voor (onbewuste) persoonlijke en maatschappelijke reflectie en we ervaren dat wij iets anders verlangen, dan hoe we nu ons leven inrichten. Voor onszelf en in contact met de ander.

In mijn ervaring is social media niet een oorzaak waarom men druk voelt, maar een middel waardoor de ervaren druk zichtbaar en voelbaar wordt.

Deze druk, een gevoel van tekort, is onbewust allang aanwezig. Eerder werden wij, en de generaties voor ons, daar minder mee geconfronteerd. Simpelweg omdat er minder ruimte en tijd was om erbij stil te staan. Welvaart geeft ruimte voor persoonlijke en maatschappelijke groei en om te groeien hebben we eerst te erkennen wat er aandacht vraagt.

Een kleine check met jezelf:

Op een dag je dat je minder lekker in je vel zit, op de schaal van 1 tot 10, ervaar je dat iemand anders een beter/fijner leven heeft dan jij?

*

*

*

En, Op een dag je dat je lekker in je vel zit, op de schaal van 1 tot 10, vind je dan nog steeds dat iemand anders een beter/fijner leven heeft dan jij?

De behoefte om te vergelijken is in mijn ervaring vooral aanwezig wanneer ik mij minder goed voel over mezelf. Als ik tegen mijn eigen beperkingen aanloop, als ik meningen heb over de dingen die ik doe, zeg of niet lukken zoals ik vind dat het zou moeten gaan.

Wanneer het goed gaat echter, ben ik blij voor de ander óf, is er genoeg stevigheid om het verlangen te voelen onder de angst. Dan weet ik: Há, dat is dus de volgende stap! Lets see how we get there! 🙂

Dus, waardes en verlangen: wat raakt jou? Wat in jou persoonlijk, in je gevoel, verlangt om te worden gezien, gehoord, erkent en geleefd te worden? Wat in jou wordt geraakt wanneer je jouw Facebook tijdlijn, Instagram feeds leest, ziet en tot je neemt?

Zo binnen zo buiten, zo buiten zo binnen.

Je bent wat jouw raakt, alleen dan kan het gevoeld worden. Immers, hoe kun je iets herkennen wat je nog nooit hebt ervaren? Spiegelen wordt het ook wel genoemd, daarover later meer.

Note to self: Jij, ik, wij, bent en zijn zo welkom!

Sinds mijn 18^e is persoonlijke ontwikkeling een aanwezig thema in mijn leven en nu al een langere periode wordt ik mij bewust van een nieuwe ervaring. Waar ik eerder (veel) moeite had om orde te houden in een nieuwe periode van onrust door tegenslag en/of nieuwe realisaties en ontwikkeling, is het gevoel van vertrouwen in mezelf en de wereld wat nu overeind blijft staan en me overeind houdt.

Bij klanten zie ik echter gebeuren wat ik eerder zelf ook heb ervaren. Namelijk dat wanneer zij moeilijke gevoelens, sensaties en ervaringen voelen opkomen, zij denken dat ze weer terug bij af zijn. Het tegenovergestelde kan waar zijn en ik wil je uitnodigen om in te checken bij jezelf of het volgende in jouw situatie geldt.

Soms kunnen we schrikken en op slot gaan wanneer we emoties voelen opwellen terwijl we ervaren dat het goed met ons gaat. Wat er in feite gebeurt is dat stabilisering ruimte geeft voor ontlading.

Anders gezegd: je systeem voelt zich veilig genoeg om oude rommel op te ruimen en gooit de oude doos open om de vastgezette energie te ontladen.

Er ontstaat verwarring over wat er gebeurt en er is de neiging om weer op slot te gaan en tegen te houden wat er bovenkomt. Terwijl er de uitnodiging is om een bedding voor jezelf te creëren, waardoor je de emoties kan toelaten en ervaren. Met jezelf of met ondersteuning van een ander.

Wat in deze dus belangrijk is om in je achterhoofd te houden, is dat om te ontladen ons systeem een gevoel van veiligheid nodig heeft. In het systeem wordt veiligheid ervaren wanneer we ontspannen. Het lichaam gaat letterlijk meer ruimte innemen doordat het meer zakt, we dieper kunnen ademhalen (al is het maar een beetje) en we de spieren weer ontspannen.

Dit geeft ruimte aan energie om te stromen en dus weer in ons bewustzijn te komen. Dit kan fijne maar ook minder fijne emoties omhoog brengen. Door ervaringen bijvoorbeeld tijdens een yoga of sportles of een goed gesprek, worden we geraakt in de emoties die eerder vastgezet was maar waar we nu weer toegang toe hebben.

Wat kunnen we op deze momenten doen

• Geef jezelf toestemming om niet te hoeven weten waar het over gaat en de ervaring simpelweg te laten gebeuren.

In het ‘laten gebeuren’ is het belangrijk om dit te doen tot zover jij dat op een comfortabele manier kan toelaten. We hebben soms de neiging om dan alles gelijk uit ons systeem te willen ontladen, maar dat kan ons juist ook weer overprikkelen. Met comfortabel kunnen toelaten bedoel ik dat je erbij kan blijven en contact houdt met je omgeving, jezelf kan blijven voelen en de ontlading kan stoppen als dat nodig is.

• Vraag ondersteuning van iemand bij wij jij je veilig voelt om het samen te kunnen dragen. Ook als je niet weet waar het over gaat, kun je dit gewoon bij deze persoon aangeven. ‘Holding space’ noemen we dat ook wel, waarin iemand simpelweg aanwezig is, zonder tips of adviezen te geven. Vraag het dus aan iemand die comfortabel is met verdriet en aan wie je kan aangeven wat je nodig hebt.

Ik denk nu terug aan twee momenten dat ik zo dankbaar was om met huisgenoten mijn woonplek te delen. Beide keren voelde ik precies welke persoon mij op dat moment het beste zou kunnen ondersteunen. De eerste keer had ik behoefte aan iemand die haar stevigheid kon behouden terwijl ik me volledig in een oud verdriet en pijn kon storten.

De tweede keer had ik dit zelf al gedaan en was de liefdevolle nuchtere omhelzing en oogcontact een ervaren welkom die mij herinnerde aan mijn eigen stevigheid.

• Schrijven met pen op papier (of mij part op je computer of telefoon) kan helpen om je emoties te mogen ontladen en jezelf wat stevigheid te geven, zelfs als je niet weet wat je zou moeten schrijven. Schrijf op wat je allemaal ervaart waardoor je contact houdt met je omgeving.
• Hardop praten of geluid maken kan ook helpen tijdens het ontladen. Soms zet ik dan de recorder van mijn telefoon aan, want ik kan waardevolle inzichten hebben die ik er dan plots uitgooi en me later niet meer kan herinneren. Wanneer je dit doet, zorg er dan voor dat je je contact houdt met je omgeving bijvoorbeeld door het contact via je voeten op de grond te blijven voelen. Wanneer we het tegelijkertijd spannend vinden en wel de energie toelaten kan ons systeem soms veel adrenaline aanmaken en dit put juist weer uit. Met geluid maken bedoel ik dat emoties niet altijd in verstaanbare taal spreken maar simpelweg in klankstoten, lange, korte, diepe of hoge, grommen.
• Dans! Oh my, dans en/of je lichaam laten bewegen is zo’n waardevolle manier om je systeem echt de ruimte te geven om te ontladen. Het gaat om alles behalve mooi dansen ;). Het voornaamste doel is de energie de ruimte te geven je lichaam te laten bewegen zodat het eruit kan. Ook nu weer: blijf inchecken in je omgeving. En, drink voldoende: tranen en beweging vragen wat vloeistoffen om te flowen! 😉
• En, wat doe jijzelf het liefst wanneer je zwaardere emoties ervaart? Deel het in de commentaren! Wellicht dat je anderen inspireert.